Við skiptumst á upplýsingum en eigum færri raunveruleg samtöl
Af hverju er hlustun ein mikilvægasta hæfni stjórnenda?
Hefur þú einhvern tímann átt samtal þar sem þú upplifðir að einhver væri raunverulega að hlusta á þig?Viðmælandinn var ekki bara að bíða eftir að þú kláraðir að tala. Ekki að hugsa um sitt næsta svar. Heldur að reyna af einlægni að skilja hvað þú værir að segja.
Ef þú hugsar um slíkt samtal, hvernig leið þér? Hvað gerði hinn aðilinn öðruvísi?
Kannski var hann ekki að flýta sér. Kannski var hann forvitinn. Kannski upplifðir þú einfaldlega að það sem þú hafðir að segja skipti máli.
Ég held að áhrif hlustunar séu stórlega vanmetin á vinnustöðum (og svo sem líka almennt). Það er svo margt sem þarf að leysa, allir á fullri ferð og hugurinn oft kominn nokkur skref á undan næsta samtali.
Við skiptumst á upplýsingum en eigum færri raunveruleg samtöl.
Í öllum hraðanum og pressunni er skiljanlegt að hugurinn fari fljótt í að greina vandann og finna leiðina áfram. En oft er það bara ekki það sem fólk þarf mest á að halda.
Þegar við upplifum að einhver hlusti á okkur gerist eitthvað áhugavert. Við opnum okkur meira. Segjum kannski aðeins meira en við ætluðum okkur. Förum að tala um það sem skiptir raunverulega máli.
Þetta á líka við á vinnustöðum. Þegar starfsfólk upplifir að það sé hlustað á það af einlægni aukast líkurnar á að það komi með hugmyndir, viðri áhyggjur og sjónarmið sem annars hefðu kannski aldrei komið fram. Traustið eykst og samtölin verða dýpri.
Á móti missum við af svo mörgum tækifærum þegar við hlustum ekki. Hversu margar góðar hugmyndir koma aldrei fram vegna þess að fólk upplifir að enginn hafi tíma til að heyra þær? Hvaða vandamál hefði mátt koma í veg fyrir ef sá sem sá þau fyrir hefði fengið rýmið til að viðra áhyggjur sínar? Hversu oft er fólk í raun að segja okkur það sem við þurfum að heyra en við erum einfaldlega of upptekin við að hugsa um næsta verkefni til að taka eftir því?
Auðvitað er enginn fullkominn hlustandi. Ég er það ekki og líklega ert þú það ekki heldur. En við getum stórbætt hlustunina okkar með nokkrum smáum breytingum.
Að staldra við og hætta að flýta okkur.
Að vera forvitin/n.
Að hlusta til að skilja frekar en að svara.
Kannski eru mikilvægustu upplýsingarnar á vinnustaðnum þínum ekki faldar í skýrslum, mælaborðum eða fundargerðum. Kannski er fólk þegar búið að segja þær. Spurningin er bara hvort einhver hafi raunverulega hlustað.